Παρά το γεγονός ότι η λέξη "νενέκος" αποτελούσε έναν από τους αγαπημένους χαρακτηρισμούς του αείμνηστου Ευάγγελου Γιαννόπουλου, ο μόνος λόγος για τον οποίο δε θέλω να βάλω την φωτογραφία του αξιαγάπητου υπουργού του ΠΑΣΟΚ εδώ στα αριστερά, είναι για να μην υπάρξουν ατυχείς συνειρμοί.
Ο χαρακτηρισμός "νενέκος", προκύπτει ως αναφορά στον Δημήτριο Νενέκο, αρβανίτη οπλαρχηγό της Επανάστασης, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην περιοχή της Αχαΐας, προσκύνησε και συνεργάστηκε τελικά με τον Ιμπραήμ.
Αν και από μόνος του ο συνδυασμός Αχαιού και Αρβανίτη μπορεί να προκαλέσει αναπάντεχα αποτελέσματα, στην ταραγμένη αυτή περίοδο της Ελληνικής ιστορίας είχε καταστροφικές συνέπειες.
Ο Δημήτριος Νενέκος
Ο Δημήτριος Νενέκος καταγόταν από το χωριό Ζουμπάτα των Πατρών κι έγινε οπλαρχηγός του προκρίτου της Πάτρας Βενιζέλου Ρούφου, αφού πρώτα δολοφόνησε τους πολεμιστές Σπανοκυριάκο και Σαγιά, ανταγωνιστές του για το ίδιο πόστο.
Αρχικά διακρίθηκε στις πολιορκίες της Πάτρας και του Μεσολογγίου, αλλά μετά την άλωση του Μεσολογγίου, το 1826 προσκύνησε και συνεργάστηκε με τον Αιγύπτιο στρατηγό Ιμπραήμ, συμπαρασύρωντας μαζί του και πολλούς άλλους.
Το 1827, επικεφαλής των Τουρκοπροσκυνημένων πολέμησε εναντίον των Ελλήνων και τους νίκησε. Για αυτά τα «κατορθώματα» του και με τη μεσολάβηση του Ιμπραήμ, έγινε με διαταγή του Σουλτάνου, «μπέης».
Ο Κολοκοτρώνης επικύρηξε τον Νενέκο και τους συνεργάτες του, διακηρύσσοντας "Φωτιά και Τσεκούρι στους προσκυνημένους". Η δικαίωση ήρθε με τη σύλληψη του Νενέκου και την εκτέλεσή του το 1828 από τον αδερφό του δολοφονημένου Σαγιά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου